Bracton: Thorne Edition: Latin. Volume 4, Page 98

Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Volume 4, Page 98

Next

Go to Volume: Page:

[001] Responsio: per talem narrationem et interrogationem non stat in
[002] vigore suo nec retinet virtutem brevis de ingressu, immo illam excedit, et
[003] cum per narrationem contra sui ipsius naturam incipiat esse quod non fuit,
[004] eius habebit naturam quod incipit esse, et omnia habebit remedia quæ
[005] breve de recto et maxime quantum ad essonia, secundum quod superius
[006] dictum est. Item duo iacent essonia in brevibus de divisis si aliqua particula
[007] terræ remanet in contentione, et ubi processum est sicut per breve de
[008] recto, et tunc demum iacent cum terra fuerit specificata. Item iacent duo⁷
[009] de servitiis et consuetudinibus postquam deforciator responderit et certum
[010] quid deduxerit⁸ in iudicium, quia ad duellum vel⁹ magnam assisam procedi
[011] non potest nisi super certa re et expressa. Item in quolibet brevi ubi quis
[012] excedit formam brevis et loquitur de iure et in¹⁰ quibus¹¹ interseritur narratio
[013] ut de iure, sicut aliquando contingit in brevi quo iure et aliis et ubi
[014] pervenitur ad magnam assisam, iacet essonium de malo lecti ut infra plenius
[015] dicetur. Et sciendum quod non ad omne breve quod vocatur et incipit
[016] per præcipe sequitur essonium de malo lecti, quia sunt plura quæ incipiunt
[017] per præcipe quæ in nullo tangunt ius merum, quia sunt de ingressu ad firmam
[018] et ad¹² terminum, vel breve quod sequitur post novam disseisinam ubi
[019] iuratores fuerint¹³ electi et visus terræ factus fuit,¹⁴ et quod fertur super
[020] disseisitorem¹⁵ vel filium eius et heredem vel alium ab eo qui disseisitus est
[021] vel eius herede.

Ubi vertitur breve de recto in breve de ingressu per narrationem et e converso.

[023] IN brevibus vero de recto quæ vocantur præcipe et ubi duo iacent essonia,
[024] placitum¹⁶ ita aliquando mutari poterit quod nullum iacebit essonium de
[025] malo lecti post illam mutationem. Verbi gratia: esto quod petens petat
[026] terram aliquam de seisina avi sui et dicat omnia verba pertinentia ad
[027] duellum, et adiciat quod avus suus inde obiit seisitus ut de feodo et¹⁷ iure,
[028] et quod idem tenens non habet ingressum in terram illam nisi per hoc quod
[029] intrusit se in eandem post mortem avi sui dum idem petens vel pater ipsius
[030] petentis fuit infra ætatem, vel alio modo, ut si dicat, et in quam non habet
[031] ingressum nisi per hoc quod posuit se in terram illam ut capitalis dominus
[032] post mortem ipsius talis avi sui die quo obiit, et inde¹⁸ fiat iurata per iudicium
[033] curiæ et per consensum partium, scilicet si tam petens¹⁹ quam tenens
[034] in hoc consenserint, quod aliter fieri non debet nisi ambo in iuratam se
[035] f.347b] posuerint, tunc statim cessabit essonium de malo lecti secundum
[036] quod superius fit mentio. Eodem modo impediri poterit essonium de malo

Notes

7. duo essonia, V, MG.

8. dedixerit, OC, CM, LA (corr.).

9. vel ad, CE, CM.

10-11. quilibet, OC, MG; in quo, CM.

12. Om MA, MC, LA.

13. fuerunt, OC, MC, LA

14. fuerit, OC, MG.

15. seisitorem, OC, MG.

16. plurium, MG; om., OC; placita, CM

17. et de, CE, CM, MC.

18. tunc, OC, MG; unde, V.

19. Om., OC, MG.