Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Previous   Volume 4, Page 87  Next    

Go to Volume:      Page:    




[001] esto quod cum attornatus factus fuerit ante diem datum in curia moriatur,
[002] et dominus principalis ad diem datum se essoniaverit nulla facta mentione
[003] f.343] de morte attornati, et iustitiarii ignorantes de morte attornati iudicaverint
[004] essonium nullum quia talis1 fecit attornatum, et sic processerint2
[005] ad defaltam. Si dominus postea ad diem suum3 excusando absentiam
[006] alterius diei et allegando causas4 absentiæ de morte attornati non excusabitur,
[007] quod quidem esse posset si simul cum essonio suo faceret essoniari
[008] attornatum de morte. Et unde videri poterit quod non aliter iacebit
[009] essonium in persona domini cum attornatum fecerit, nisi tunc demum cum
[010] attornatum amoverit vel constiterit quod mortuus sit. Item esto quod
[011] cum quis fecerit attornatum, ad primum diem summonitionis se essoniaverit
[012] et attornatus secundo die vel tertio, essonium domini nullum erit
[013] quia fecit attornatum, et de5 defalta attornati erit procedendum ad diem
[014] datum per essoniatorem si petens se tenuerit ad defaltam, quia essonium
[015] domini non defendit primum diem cum sit nullum.

Si attornatus obierit dum dominus principalis litis fuerit in peregrinatione.


[017] QUIDAM6 summonitione præventus cum vellet peregre proficisci versus
[018] Terram Sanctam in passagio generali duos fecit attornatos vel plures, et
[019] dum ita esset in peregrinatione moriuntur attornati, ad diem offert se
[020] petens liti, nec tenens venit nec attornatum habet: quæritur quid iuris
[021] cum nihil sit quod possit tenenti imputari. Consilium curiæ quod attornati
[022] essonientur de morte, et sic remanebit loquela sine die usque ad reditum7
[023] domini principalis. Casus de Petro de Roches quondam Wintoniensi
[024] episcopo qui profectus fuit in Terram Sanctam in generali passagio. Et
[025] quod dictum est de tali peregrinatione observari debet in aliis peregrinationibus,
[026] sicut apud Sanctum Iacobum vel alibi. Item esto quod quis se vel
[027] attornatum suum falso essoniaverit de morte cum sit vivus, si8 postea de
[028] eo constiterit quod sit vivus9, resummoneatur loquela in eodem statu in
[029] quo fuit die essonii interpositi10 per hæc verba, ita quod loquela illa tunc
[030] sit ibi in eodem statu in11 quo fuit quando remansit sine die, eo quod
[031] prædictus talis se essoniavit falso de morte qui adhuc vivit ut dicitur. Et
[032] in quo casu nisi sanare possit defaltam amittet per iudicium. Ut de termino
[033] Sancti Michælis anno regis Henrici quinto decimo incipiente sexto decimo
[034] comitatu12 Cantebrigiæ, de quodam Osberto.



Notes

1. talem, OC, MG.

2. processerit, V, LA.

3. s. venerit, V.

4. casus, OC, MG.

5. Om., OB, MA, MB, OC, MG; ad (defaltam), CM.

6. quidem, OC, CM; quod, MG.

7. redditum, MSS. var.

8-9. Om., OB, MA, MB, CM.

10. interposita, OB, MA; om., OB.

11. Om., V, OC, MG.

12. in c., V, OC, MG.


Contact: specialc@law.harvard.edu
Page last reviewed April 2003.
© 2003 The President and Fellows of Harvard College