[001] iudicium suum43 de pluribus defaltis. Et si ad diem illum venerit, tunc [002] fiat de defaltis ut supra. Et si non venerit, adhuc44 aggravari debet districtio, [003] scilicet quod vicecomes distringat ipsum per terras et catalla quod [004] sit securus habendi corpus eius ad alium diem. Et si tunc non venerit, [005] quod vicecomes distringat eum per terras et catalla ita quod nec ipse nec [006] aliquis pro eo nec per ipsum manum apponat in terris, tenementis nec in [007] bladis nec in aliis catallis. Et si tunc non venerit, præcipiatur vicecomiti [008] quod ita distringat eum per terras et catalla quod capiat omnes terras [009] suas45 et omnia catalla46 in manum47 domini regis, et capta in manum48 [010] domini regis detineat49 quousque dominus rex aliud inde præceperit,50 et [011] quod de exitibus respondeat domino regi. Et de hac materia inveniri [012] poterit de termino Sancti Michælis anno regis Henrici tertio incipiente [013] quarto circa finem rotuli. Ulterius vero non poterit fieri aliqua districtio [014] per terras et catalla. Sed cum querens post tot et tantas dilationes iustitiam [015] non fuerit consecutus quid erit? Durum est enim quod placitum suum [016] deserat et infecto negotio desperatus discedat. Bonum esset igitur ut [017] videtur distinguere inter placita sive actiones civiles, videlicet utrum actio [018] esset personalis et pecuniaria descendens ex contractu, quo casu bonum [019] esset adiudicare querenti ab initio seisinam catallorum secundum quantitatem [020] debiti petiti, et dare ei diem et summonere illum de quo queritur. [021] Et si ad diem summonitionis venerit quod tunc restituerentur ei catalla, [022] ita quod super principali responderet. Si autem non, quod ulterius super [023] catallis non audiretur, sed querens extunc verus possessor efficeretur. [024] Si autem placitum esset civile descendens ex delicto sicut actio iniuriarum, [025] f.441] quod tunc per officium iustitiarii æstimaretur iniuria, et adhibita [026] taxatione de redditibus et catallis fugientis, caperetur in manum [027] domini regis ad valentiam pro contumacia ipsius et fieret eodem modo [028] sicut. supra. Si autem cum corpus non inveniatur, nec terras habuerit [029] nec catalla ille de quo queritur, iniquum esset si iustitia remaneret vel [030] maleficia essent impunita. Et in utroque casu sive causa esset pecuniaria [031] sive iniuriarum, etiam1 quamvis non criminalis, quod talis ad2 sectam3 [032] querentis interrogaretur4 de comitatu in comitatum propter contumaciam [033] et inobedientiam factam domino regi, quia nullum maius crimen quam [034] contemptus et inobedientia. Omnes enim qui in regno sunt obedientes [035] esse debent domino regi et ad pacem suam. Et cum vocati vel summoniti [036] per regem venire contempserint faciunt se ipsos exleges. Et ideo utlagari
Volume 4, Page 368
Next