Exceptio contra petentem ius merum per breve de recto, ut si ipse tenens teneat ad vitam quacumque ratione.
[002] ITEM ut supra dictum est poterit exceptio esse peremptoria contra petentem [003] quantum34 ad ipsum et heredes suos et35 perpetua,36 ut si quis rem [004] petat ut ius suum et in feodo, et tenens dicat se ius habere ut in feodo sibi [005] et heredibus suis imperpetuum. Eodem modo concedere potest tenens quod [006] petens ius habeat et feodum, sed tamen excipere potest tenens quod habet [007] liberum tenementum, ut quacumque ratione teneat ad vitam, sicut nomine [008] dotis vel ex causa donationis, per legem Angliæ et huiusmodi.
Item per legem Angliæ si partum habuerit qui vocem emiserit quæ audiatur.
[010] UT si quis cum hereditatem habuerit vel non habuerit uxorem duxerit habentem [011] hereditatem vel maritagium vel aliquam terram ex causa donationis, [012] si liberos inter se habuerint ex iustis nuptiis procreatos, si37 uxor [013] præmoriatur, remanebit viro hereditas38 et terra sua tota vita ipsius viri, [014] f.438] sive superstites fuerint liberi sive mortui omnes vel quidam, dum [015] tamen semel aut vocem aut clamorem emiserint1 quæ2 audiatur inter [016] quatuor parietes, si hoc probetur. Et quod dicitur de primo viro dici [017] poterit de secundo viro3 si postmodum nupserit secundo viro,4 sive de [018] primo viro heredes habuerit apparentes sive non, plenæ ætatis vel minoris [019] ætatis, quod quidem iniuriosum est secundum Stephanum de Segrave, [020] maxime cum de5 primo6 viro7 heredes habuerit, quod quidem sustinere [021] posset8 si nullos. Dicebat enim9 quod lex illa male intellecta fuit et male [022] usitata, quia quod dicitur de10 lege Angliæ intellegi deberet de primo viro [023] et eorum heredibus communibus et non de secundo, maxime cum heredes [024] apparentes extiterint11 de primo. Cum igitur ille qui sic tenuerit implacitatus [025] fuerit ab aliquo, et exceperit quod tenet12 per legem Angliæ ad vitam [026] suam ratione pueri qui auditus fuit clamare inter quatuor parietes, et responsum [027] fuerit13 ex adverso quod nullus talis procreatus fuit nec vocem [028] emisit, oportet tenentem probare contrarium per sectam sufficientem quæ [029] audivit clamorem in propria persona et non ex relatione aliorum vel auditu, [030] qui omnes bene examinentur tam de die quam de loco quam de hora et14 [031] de aliis circumstantiis vel quod tantundem valeat, quod vocem emiserit [032] et baptizatus fuerit et christianus effectus. Ut de itinere Martini de [033] Pateshilla comitatu Leicestriæ anno regis Henrici decimo, de Willelmo