[001] iniuste inde fuerit disseisitus, et in quo casu non licuit ei rem propriam [002] sine iudicio recipere. Item esto quod tam B. quam C. impetraverit15 [003] super ipsum A. simul, quæro cuius assisa præcedere debeat. Et sciendum16 [004] f.178b] quod ad ultimam assisam erit recurrendum. Item esto quod C. [005] ultimo disseisitus negligens sit et B. prius sibi impetraverit super ipsum [006] A. et per assisam recuperaverit versus A.,1 et C. postmodum impetraverit [007] super2 utrumque, scilicet A. et B. Ex parte B. obstabit ei exceptio rei [008] iudicatæ, ex parte vero A. tenebit breve quoad excambium per officium [009] iudicis. Si autem impetraverit tantum super B.3 non valebit, quia nullam [010] fecit disseisinam: et si tantum super A. restituere non potest, et ideo [011] super utrumque. <Ex præmissis igitur videtur et præsumitur quod in [012] assisa novæ disseisinæ vocari possit warantus, quod videtur absurdum [013] esse, cum in delictis non4 possit quis warantum vocare nec dominum sive [014] auctorem nominare, cum5 pœna suos tenere debeat auctores. Ad quod [015] distinguendum utrum intentetur querela novæ disseisinæ versus aliquem, [016] secundum quod pœnalis est vel rei persecutoria tantum. Si autem secundum [017] quod pœnalis est sive contra unum vel plures qui principaliter [018] fecerint disseisinam vel feoffati fuerint recenter post disseisinam intentetur, [019] numquam erit warantus vocandus propter delictum disseisinæ. [020] Si autem intentetur versus aliquem in eo quod est rei persecutoria tantum, [021] ut si aliquis feoffatus fuerit per disseisitorem per longum intervallum [022] post disseisinam et ante6 brevis impetrationem, cum talis non teneatur [023] ad pœnam eo quod disseisinam non fecit, licet teneatur ad rei restitutionem, [024] warantum vocare poterit de iure etiam sine alio brevi si præsens [025] fuerit, scilicet suum feoffatorem, et statim respondere debet7 warantus [026] etiam sine alio brevi. Si autem præsens non fuerit in captione assisæ, [027] tunc cum vocatus fuerit statim summoneatur quod sit ad warantizandum [028] tenementum de quo vocatus fuit ad warantum dum tenens fuit in seisina, [029] ad similitudinem eius quod fit in assisa mortis antecessoris. Si autem [030] uterque absens fuerit hoc sibi poterit feoffatus imputare. Et idem esse [031] poterit si vocetur warantus per breve de ingressu post disseisinam ubi [032] unus illorum moritur, scilicet tenens vel querens vel uterque, et ubi [033] extinguitur pœna cum persona, ut si querens tantum, non8 sit qui agere [034] possit de iniuria, cum ille mortuus sit cui fuit iniuriatum et qui habuit [035] actionem quoad pœnam. Item nec si tenens, quia cum pœnalis sit non [036] datur in9 heredes non magis quam heredibus datur sicut in præmisso [037] casu. Nec ergo si uterque moriatur multo fortius. Item quod warantus [038] vocari possit patet manifeste, ut si assisa novæ disseisinæ contra aliquem
Volume 3, Page 55
Next