Bracton: Thorne Edition: Latin. Volume 3, Page 48

Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Volume 3, Page 48

Next

Go to Volume: Page:

[001] et illi eodem modo ad quos res transfertur de voluntate disseisitoris
[002] si statim possessionem nacti fuerint de re translata post disseisinam, et ad
[003] restitutionem tenentur²² et ad pœnam. Si autem post longum intervallum
[004] aliud erit, quia illi non sunt disseisitores, quia longum tempus eos²³ excusat
[005] propter negligentiam disseisiti, per quam disseisitus amisit²⁴ utramque
[006] possessionem, vel propter negligentem prosecutionem, licet diligens fuerit
[007] impetratio, per quam res desinit esse litigiosa. Item si statim et sine
[008] intervallo res disseisita ad alium transferatur, sive de voluntate disseisitoris
[009] sive contra per disseisinam, omnes tenentur et incidunt in assisam, et
[010] nullus poterit sine iudicio disseisiri nisi hoc fiat incontinenti, habita tamen
[011] tali distinctione, quod si ille qui per longum tempus ante impetrationem
[012] ingressus fuerit possessionem, si constiterit per iuratam vel confessionem
[013] feoffatoris sui quod taliter inde feoffatus fuerit, sine alio brevi et sine
[014] placito recuperabit excambium suum, cum verus dominus per assisam²⁵
[015] recuperet tenementum suum, cum huiusmodi confessio vel cognitio sit
[016] quasi quoddam incidens in assisa.²⁶ <Si præsens fuerit, si autem absens,
[017] tunc salvetur tenenti recuperare suum quoad excambium cum talis redierit,
[018] si habeat unde fiat excambium.> Et quod tam ille licet disseisinam
[019] non fecerit quam ille principalis qui re vera disseisitor est, simul nominari
[020] debeant in brevi et quod nullus sine alio possit conveniri, ratio facit ad
[021] hoc potentissima, quia principalis disseisitor licet disseisinam fecerit²⁷ non
[022] tamen potest rem restituere, nec ille ad quem translata est res, licet
[023] disseisinam non fecerit, potest tamen rem restituere, sed tamen sine
[024] iudicio et brevi eici non poterit nisi gratis se ponat in assisam, ut supra,
[025] cum in brevi non nominetur. Si autem statim ante impetrationem vel post,
[026] in brevi nominati vel non²⁸ nominati, de voluntate disseisitoris primi
[027] f.176] vel contra ingressi fuerint seisinam, nullum talibus competit
[028] remedium de excambio, quamvis sine iudicio vel¹ sine brevi eiciantur,
[029] sive post tempus in brevi nominati per assisam ut² per officium iudicis
[030] excambium consequantur, ex quo recenter ingressi sunt rem vitiosam
[031] <ante impetrationem vel> post disseisinam <non³ subvenitur eis ut
[032] supra in alio casu in odium disseisinæ, sed sibi ipsis prospiciant dum
[033] fuerint in seisina per breve de warantia cartæ, quia donatio valida est
[034] quantum ad disseisitorem et suum feoffatum licet invalida quantum ad
[035] disseisitum.> Si autem res translata fuerit ad alium post diligentem
[036] impetrationem et diligentem prosecutionem incontinenti sive post intervallum,
[037] non est necesse quod fiat impetratio super illos ad quos res translata
[038] est, cum semel fuerit impetratum et res effecta litigiosa prædicto

Notes

22. Om., OB, MA, MB, CM.

23. Om., OB, MA, MB, CM.

24. amittit, OA, CE.

25. disseisinam, OB, MA, MB, CM.

26. assisam, MSS. var.

27. non fecerit, OB, MA, MB, CM.

28. Om., OA, CE.

1. et, LA, MC, Y, MG, OC.

2. vel, V, MA, OC.

3. ius non, OB, MA, MB, CM.