Bracton: Thorne Edition: Latin. Volume 3, Page 360

Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Volume 3, Page 360

Next

Go to Volume: Page:

[001] dotem in quibuscumque villis et non unicam partem in una villa, secundum
[002] quod probatur in ultimo itinere Martini de Pateshilla in comitatu
[003] Lincolniæ, de Helewisa que fuit uxor Wace. Sed refert utrum aliquid
[004] habuerit ante brevis impetrationem vel post. Si autem post impetrationem,
[005] licite recipere poterit partem quando voluerit. Si autem ante impetrationem
[006] partem receperit ad cautelam, poterit illum qui restituerit in brevi
[007] exprimere ac si non restituisset, et sic dicere et respondere ad exceptionem
[008] quod talis ei satisfecit. Si autem illum in brevi non nominaverit,
[009] obstabit exceptio et cadet breve.

Quod mulier ostendat warantum per quem dotem petit.

[011] PROPOSITA sic intentione mulieris, si nihil sit quod excipi possit contra
[012] breve, tunc imprimis petatur a tenente quod mulier dotem petens ostendat
[013] warantum suum per quem dotem petit, ut sciri possit quid iuris
[014] habeat in duabus partibus, quia quicumque dotem mulieri deforciaverit
[015] alius ab herede, numquam mulieri respondebit nisi voluerit sine waranto
[016] de dote sua, non magis quam ipsa mulier si implacitata esset de dote sua
[017] aliis sine waranto suo responderet.¹³ Et inde aliquando datur custodi
[018] exceptio contra mulierem petentem dotem quod¹⁴ prius dotem non habeat
[019] antequam heredem producat, ut si illum fraudulenter subtraxerit¹⁵ et
[020] occultaverit vel alienaverit, si hoc probari possit quod per eam subtractus
[021] fuerit vel amotus: et si inde dubitetur veritas per patriam poterit declarari,
[022] et¹⁶ medio tempore actio dotis remanebit in suspenso. Et quod
[023] warantus exigi debet ut sciri possit quid iuris habuerit in duabus partibus,
[024] probatur de termino Sancti Michælis anno regis Henrici quarto decimo
[025] incipiente quinto decimo comitatu Warrewickiæ, de Iohanne filio Elfridi,¹⁷
[026] ubi dicitur quod quædam mulier petiit dotem versus aliam mulierem de
[027] tenemento de quo vir suus feoffatus fuit per virum mulieris tenentis,
[028] cui ipsa in vita sua contradicere non potuit,¹⁸ et unde ipsa tenens recuperaverat
[029] seisinam suam erga virum mulieris petentis. Et unde ibi manifestum
[030] fuit quod mulier petens dotem habere non potuit, quia heres viri
[031] sui nihil iuris habuit in duabus partibus.

Si vir uxoris feloniam fecerit.

[033] IDEM¹⁹ ut videtur dici poterit de muliere cuius vir feloniam fecerit, quia
[034] heres felonis nihil iuris habet in duabus partibus. Et quod talis amittere
[035] debeat dotem, probatur de termino Sancti Michælis anno regis Henrici
[036] quarto decimo incipiente quinto decimo de Ernaldo de Kanerium comitatu
[037] Cantiæ in placito dotis. Nec mulier regressum habebit de warantia sua
[038] versus capitalem dominum cuius eschæta terra illa fuerit, nec ad dotem

Notes

13. respondere, OB, MA, MB, MG.

14. quo, OB, MA, MB, MG.

15. subtraxit, MSS. var.

16. in, OC, CM.

17. Urfridi, Aluredi, Galfridi, MSS. var.

18. poterit, OC, CM.

19. item, OB, OC, MB, CE; om., MG.