[001] portare poterunt assisas diversas15 de eadem re de morte duorum antecessorum [002] simul et semel. Et quo casu de ultima seisina erit iudicandum. De [003] seisina vero duorum antecessorum non erit capienda assisa super assisam [004] inter easdem personas de eadem re, ut si aliqua terra data fuerit A. et [005] B. uxori suæ, si A. prius moriatur seisitus, adhuc non competit heredi [006] assisa de morte A. in vita ipsius B. nec e converso. Sed cum uterque moriatur, [007] de seisina eius qui ultimo moritur seisitus competit heredi assisa [008] f.295b] mortis antecessoris, sed si assisa fecerit contra heredem propter [009] donationem ipsius qui ultimo obiit seisitus, non erit recurrendum ad [010] aliam assisam de morte illius qui prius obiit. Item si terra data fuerit [011] ita alicui in maritagium cum uxore sua, non erit assisa mortis antecessoris [012] capienda nisi tantum de morte matris, et unde si per assisam de morte [013] matris nihil ceperit, ad seisinam de morte patris recurrere non poterit [014] per assisam. Item in assisa ultimæ præsentationis non erit assisa capienda [015] super assisam si de alia captione excipiatur. Si autem per errorem capiatur [016] cum nulla facta sit mentio de prima, locus erit convictioni de secunda [017] non de prima, cum nulli earum16 sit de iure fides adhibenda. In assisis [018] vero ad17 recognoscendum utrum numquam erit assisa capienda super [019] assisam, licet aliquando locum habeat convictio, quia ius determinat et [020] possessionem, et dat exceptionem, et statim transit in auctoritatem rei [021] iudicatæ.
Quod non est capienda convictio super convictionem.
[023] ITEM non erit capienda convictio super convictionem non magis quam [024] assisa super assisam. Et unde videndum erit quod18 si convictio sequatur [025] convictionem, utrum eadem sit assisa de qua prius capta fuit convictio [026] et eadem res vel diversa, et utrum ille et eædem personæ vel diversæ. [027] Si autem una et eadem persona et eadem res et eadem assisa, numquam [028] capietur convictio super convictionem, licet alio modo sequatur emendatio [029] sub specie certificationis per examinationem, secundum quod in [030] captione assisarum observatur. Si autem diversæ sint personæ et res [031] diversæ et assisæ diversæ, secundum quod videri poterit multotiens per [032] recorda, bene sequitur convictio convictionem. Ex captione autem unius [033] assisæ quandoque sequitur una19 convictio quandoque duæ ut videtur, [034] secundum quod iuratores totam rem quam querens posuerit in visu suo [035] parti uni dederint vel abstulerint, vel secundum quod eius partem quod [036] quis posuerit in visu suo parti uni dederint vel abstulerint, et quo casu [037] duæ sequuntur convictiones ut videtur, ut si iuratores totum dedisse [038] debuerunt vel abstulisse ubi dederunt partem vel abstulerunt, secundum [039] quod videri poterit per exemplum. A. posuit in visu suo duas carucatas
Volume 3, Page 354
Next