[001] querens ea occasione plus occupaverit, ad querelam eius qui amisit recentem [002] locus erit certificationi per officium iustitiarii,11 vel locus erit assisæ [003] novæ disseisinæ contra eum qui occupavit, et hinc inde post captionem [004] assisarum locus erit convictioni si partes voluerint. Item de eo de quo [005] iuratores visum fecerint videndum erit utrum totum dederint tenenti vel [006] abstulerint. Et tunc refert utrum iuste vel iniuste ad hoc quod sequatur [007] convictio vel non. Item utrum totum vel eius partem iuste vel iniuste, [008] ut secundum hoc remaneat unus in misericordia vel ambo.
De convictione sive attincta iuratorum qui male iuraverint.
[010] f.288b] CUM in aliqua prædictarum assisarum contigerit quod iuratores [011] falsum fecerint12 sacramentum et ita commiserint periurium, ad querelam [012] eius qui per assisam amiserit convinci poterunt de periurio multis modis, [013] quandoque per sacramentum viginti quatuor, quandoque ex ore proprio [014] per examinationem iudicis etiam13 sine iurata viginti quatuor, et quandoque [015] ex propria confessione et propria voluntate, ut si proprium delictum [016] recognoscant et se ponant in misericordiam domini regis ut dictum suum [017] possint emendare. Sed in omnibus prædictis casibus non erit par pna [018] infligenda vel eadem, secundum quod inferius dicetur. Si autem convincendi [019] sint iuratores per viginti quatuor videndum erit quot14 iuratores [020] fuerint in assisa, ut quilibet ad minus duos habeat convictores et si plures [021] habeat non nocet, et ita quod omnes sint eiusdem condicionis ad minus [022] cuius sunt duodecim iuratores si melioris condicionis esse non possunt.15 [023] Et cum de convictione agatur, possit16 esse in causa tam iustitiarius quam [024] iurator, et standum erit recordo iustitiariorum donec per convictionem [025] mutetur vel teneat. Igitur ante omnia et etiam antequam iurata summoneretur,17 [026] videndum erit recordum et examinandum, ut si iudex fuerit [027] in culpa hoc iuratoribus non imputetur nec e converso, et quod pnam [028] non sentiat qui a culpa immunis extiterit. Iudex enim sive iustitiarius [029] ad quem pertinet examinatio, si minus18 diligenter examinaverit occasionem [030] præbet periurii iuratoribus, nec iuratores a culpa liberat nec se [031] ipsum. Audito igitur recordo perpendi poterit et non prius utrum assisa [032] capta fuerit in modum assisæ vel in modum iuratæ, et secundum hoc [033] adiudicare convictionem vel non adiudicare. Et si in modum assisæ [034] capiatur assisa, per iuratam convincatur utrum duodecim19 verum fecerint [035] sacramentum vel falsum. Si autem verum, tenebit eorum veredictum: si [036] autem falsum, convincendi20 sunt propter periurium. Poterit etiam sacramentum [037] esse falsum21 et poterit esse fatuum. Et eodem modo iudicium