Bracton: Thorne Edition: Latin. Volume 3, Page 335

Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Volume 3, Page 335

Next

Go to Volume: Page:

[001] f.288] Item in omnibus assisis et iuratis generaliter, si cum partes
[002] præsentes fuerint in iudicio detur alius dies ante captionem sine essonio,
[003] et concedatur forte a tenente quod sive venerit sive non capiatur assisa
[004] vel iurata per defaltam, si assisa vel iurata faciat pro petente, non præcise
[005] procedatur ad iudicium eo die sed detur alius dies, ad quem si non venerit
[006] tenens tunc capiatur terra in manum domini regis pro secunda defalta,
[007] et ipse summoneatur quod sit ad alium diem auditurus iudicium suum,
[008] ad quem diem sive venerit sive non petens recuperabit seisinam suam et
[009] reddatur iudicium. Si autem ulterius convenerit quod primo die et per¹
[010] primam defaltam capiatur assisa et reddatur iudicium, tunc primo die
[011] fiat ut convenit nec expectabitur alius dies. Cum autem huiusmodi assisa
[012] seisinam importet et ius, ita quod si tenementum ad laicum feodum convincatur
[013] ad liberam elemosinam trahi non possit in posterum nec e converso,
[014] quæro an locum habere debeat convictio si duodecim iuratores
[015] male iuraverint. Et quod locum habere debeat si in modum assisæ capiatur,
[016] probatur in rotulo de itinere abbatis de Radinge et Martini de Pateshilla
[017] anno regis Henrici quinto in² comitatu Gloucestriæ, assisa utrum
[018] una hida terræ, circa principium. Ad hoc etiam facit de termino Sancti
[019] Hillarii anno regis Henrici duodecimo comitatu Bukinghamiæ, assisa utrum
[020] duæ virgatæ terræ, et hoc verum est nisi petatur³ convictio per
[021] longum⁴ intervallum post captionem assisæ, ut in eodem itinere in comitatu
[022] Gloucestriæ, quia post longum intervallum transit iudicium in
[023] auctoritatem rei iudicatæ. Tempus tamen non est definitum. Sed in
[024] eodem itinere petebatur convictio post lapsum sedecim annorum, quod
[025] tamen non fuit concessum.

Videndum est quid et quantum querens posuerit in visu suo.

[027] CUM vero aliqua prædictarum assisarum capiatur in modum assisæ,
[028] videndum erit a iustitiariis et diligenter examinandum quid et quantum
[029] querens posuerit in visu suo, quia ultra id⁵ quod in iudicium deducitur
[030] potestas iustitiarii⁶ non extenditur nec etiam sacramentum iuratoris,⁷ quia
[031] licet querens de maiori quantitate disseisitus fuerit et totum in visu suo
[032] non posuerit, in eo quod excedit non potest iustitiarius iudicare nec
[033] iurator iurare, quia non iurat nisi de eo quod ei ostenditur a querente.
[034] Et ideo si ulterius extendant⁸ sacramentum, non erit locus convictioni cum
[035] sacramentum sit nullum, sed locus erit assisæ novæ disseisinæ contra
[036] iuratores tantum et⁹ non contra illum qui iudicatum recepit. Si autem id
[037] quod querens in visu suo posuerit totum dederint¹⁰ querenti, et ipse

Notes

1. Om., OA, LA, MG; ad., OC.

2. Om., OB, MA, MB, CM, Y.

3. petetur, OB, MA, MB.

4. Om., OB, MA, MB.

5. illud, MA, MB; idem, OC.

6. sic, OA, CE, Y, LA; iusticiariorum, V; iustit., MSS. gen.

7. iuratorum, V, MA, CM.

8. ostendat, MC, LA; excedat, OC.

9. sed, OB, MA, MB, CE, Y.

10. dederunt, LA; dederit, V, MA, MB, CM, OC; dedit, OB; om. totum d., Y; sic, OA, CE, MC, MG.