[001] debet. Et ita potest unus particeps et debet de disseisina22 sua et iniuria [002] propria sine participibus suis respondere, et non habebitur in hoc casu [003] regressus ad aliud nisi ad convincendum iuratores, si particeps qui per [004] assisam amiserit hoc voluerit. Dictum est in proximo præcedenti cui [005] competat remedium per assisam, sive teneat rem propriam sive in communi. [006] Post divisionem vero hereditatis communis plures erunt seisinæ et [007] plura iura separata, sed tamen non debet quis sine alio respondere nisi [008] velit in causa proprietatis, quod si faceret, nullum haberet regressum erga [009] participes suos si forte amitteret. Et quod dictum est de coheredibus participibus, [010] dici poterit de vicinis. Nunc autem dicendum est cui non competat [011] remedium per assisam nec querela.
De eo qui est in possessione nomine alieno et cui non competit assisa.
[013] NULLI autem competit querela nec remedium per assisam qui in possessione [014] fuerit nomine alieno, quia talis non possidet licet in possessione [015] fuerit, et ipse possidet cuius nomine possidetur. Et longe aliud est possidere [016] quam in possessione esse. In possessione autem sunt sed23 non possident [017] custos aliquando qui tenet in dominico licet non in feodo. Item procurator. [018] Item familia, servus proprius vel alienus bona fide possessus. Item firmarius [019] sive fructuarius, quod non dicitur de feodi firmario. Item usuarius24 et [020] f.168] hospes. Item qui ad voluntatem tenuerit de die in diem, de anno [021] in annum, licet warantum vocare possit secundum quosdam, sicut et [022] usufructuarius qui tenet ad terminum annorum, tales querelam non habebunt [023] nec remedium per assisam quia non habent actionem, sed dominus [024] proprietatis. Et ideo si agant, locum habet contra eos exceptio proprietatis [025] et liberi tenementi a quocumque1 disseisitore opposita, sive ius habuerit [026] eiciendi sive non. Et si non competat eis de iure exceptio, tamen2 dissimulanda [027] erit propter verum dominum cui competit3 actio. Item non competit [028] eis querela nec remedium per assisam qui statim et incontinenti a vero [029] domino post disseisinam sunt eiecti flagrante maleficio. Item non competit [030] intrusori eodem modo, nisi tempus habuerit longum et pacificum quod [031] sufficere possit pro titulo. Item nec ei qui numquam fuit in seisina nec [032] quasi, et idem si minus sufficientem habuerit sicut iniuriosam sine tempore [033] et pace contentionsam.4 Item non competit villano nec villanæ sub potestate [034] dominorum existentibus de puro villenagio contra dominum suum nec [035] contra alios quoscumque tam ratione personarum quam tenementi, sive sit [036] de antiquo villenagio vel5 de novo. Si autem perquisitum fuerit, contra [037] dominum non competit assisa in cuius potestate fuerit, competit tamen [038] contra feoffatores et extraneas personas, quousque dominus sub cuius [039] potestate fuerint tenementum illud in manum suam ceperit, ut infra de