Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Previous   Volume 3, Page 315  Next    

Go to Volume:      Page:    




[001] antecessoris versus dominum capitalem, neptis scilicet ex sorore de morte
[002] avunculi et nepos ex fratre de morte eiusdem, petierunt per assisam
[003] quandam terram de seisina cuiusdam Radulfi avunculi ipsorum. Nepos
[004] vero ex fratre dicebat se esse heredem propinquiorem quia fuit filius
[005] fratris ipsius25 Radulfi et neptis26 ex sorore ipsius27 Radulfi non debuit ei
[006] præferri, et28 quia ipse masculus et heres masculi, et ipsa neptis femina et
[007] proveniens ex femina, et ideo ipse heres propinquior. Ad quod responsum
[008] fuit ex parte neptis quod nepos non potuit esse heres propinquior quia
[009] idem nepos fuit filius fratris prædicti Radulfi, sed pater ipsius nepotis29
[010] et prædictus Radulfus non fuerunt fratres de uno patre et30 una matre, sed
[011] de uno patre et diversa matre, et quod mater sua ipsius neptis scilicet
[012] fuerunt31 de uno patre et una matre, et terra petita fuit perquisitum ipsius
[013] Radulfi et non hereditas descendens ab aliquo antecessore. Et quia hoc
[014] dedici non potuit, consideratum fuit quod neptis fuit heres propinquior
[015] quia provenit ex sorore ipsius Radulfi de eodem patre et de32 eadem
[016] f.280] matre, et nepos ex fratre quamvis masculus et ex masculo,
[017] heres remotior quia ex diversa matre. Aliud forte dicendum erit de hereditate
[018] descendente secundum quosdam. Casus iste inveniri poterit in
[019] rotulo de termino1 Paschæ et Sanctæ Trinitatis anno regis Henrici tertio
[020] comitatu Sussexiæ, assisa mortis, si Radulfus de Rupe super Gilbertum
[021] de Aquila. <Idem dici poterit de hereditate descendente si frater obierit
[022] seisitus, quod soror de uno patre et eadem matre heres propinquior
[023] de seisina fratris quam masculus frater2 de altera uxore, et hoc ratione
[024] ventris.>

Exceptio bastardiæ in assisa mortis antecessoris.


[026] EXCEPTIO bastardiæ obiecta petenti vel tenenti in assisa mortis antecessoris
[027] perimit assisam et vertit assisam quandoque in iuratam, quandoque
[028] transmittit cognitionem ad curiam christianitatis, secundum quod obiecta
[029] fuerit sic vel sic, et secundum quod inferius plenius dicetur de exceptionibus
[030] ubi tractatur de bastardia et ibi plenius, et quis possit eam3 opponere
[031] et cui.4 Sed refert inter quas personas locum habere debeat et tenere in
[032] assisa mortis antecessoris. Et sciendum quod ubicumque assisa locum
[033] habet et5 inter quascumque6 personas, ibi locum habet exceptio bastardiæ
[034] et inter easdem personas. Item inter easdem personas ubi locum habet
[035] consanguinitas loco assisæ et7 ad quas assisa se non extendit. Ubi autem
[036] locum non habet assisa nec consanguinitas ibi nec locum habebit exceptio



Notes

25. eiusdem, MC, LA.

26. nepos, OA, LA, OC, MG, CM.

27. eiusdem, MC, LA.

28. Om., OB, MA, MB, CM.

29. neptis, MG, CM.

30. et de, MC, LA.

31. sic, MSS. gen.; fuerit, MG, CM; et Radulphus fuerunt V.

32. Om., MSS. var.

1. M. de P. de, MC, LA.

2. Om., MC, LA.

3. iam, OC, MG.

4. contra, OB, MA, MB.

5. Om., MSS. var.

6. quas, OC, MG.

7. Om., OB, MA, MB.


Contact: specialc@law.harvard.edu
Page last reviewed April 2003.
© 2003 The President and Fellows of Harvard College