[001] hereditatis capaces de aliqua hereditate descendente ab aliquo communi [002] antecessore, sive non capaces. Quo casu si capaces sint coheredes, ut si30 [003] hereditas partibilis sit ratione plurium personarum sicut filiarum quæ [004] sunt quasi unus heres, vel ratione ipsius hereditatis quæ in se partibilis [005] est, locum non habebit assisa sed breve de proparte. Et si assisa impetretur, [006] cadit opposita exceptione iuris meri, cum quilibet ipsorum sit [007] heres propinquior quantum ad partem suam respectu eorum qui sunt [008] remotiores et in alio gradu. Si autem plures sint coheredes iusti et propinqui [009] quoad seisinam, omnes tamen non sunt participes vel capaces, [010] sed unus eorum propter privilegium quod habet, ut superius dictum est, [011] et cui ius merum descendit aliis præfertur. Et in quo casu locum non [012] habebit assisa cum non determinet nisi possessionem, sed breve de recto [013] quod utrumque determinat, scilicet seisinam et ius merum, et unde cum [014] in31 prædictis casibus incipiat quis32 agere per assisam datur33 tenenti [015] exceptio contra assisam. Et de hac materia plenius dicetur infra in tractatu [016] de consanguinitate. <Item sicut non iacet assisa inter coheredes [017] legitimos et naturales et capaces participes, nec inter tales et non [018] participes, ita nec inter legitimos et naturales tantum sicut inter34 [019] legitimos et bastardos, si fratri naturali obiciatur quod sit bastardus [020] vel etiam villanus, cum sciri non possit utrum se probare possint35 legitimos [021] et liberos vel non. Et licet se legitimos et liberos esse probaverint, [022] non tamen per hoc se probant esse heredes propinquiores, et sic non [023] poterit assisa mortis terminare proprietatem, et unde alio brevi, scilicet [024] de recto, opus erit ad terminandum proprietatem. Et cum forte36 se [025] legitimos et liberos37 probaverint, poterunt ulterius se probare heredes [026] propinquiores, ut filia de primo viro excipiat contra fratrem legitimum [027] de secundo viro quod heres esse non possit, cum sit quasi extraneus quoad [028] successionem in38 hereditatem maternam quamvis filius naturalis et [029] legitimus matris communis, quia hereditas materna data fuit in maritagium [030] primo viro cum matre communi et heredibus de ipsis duobus [031] provenientibus, et ideo quod heres esse non possit quamvis frater naturalis [032] et legitimus, et unde si frater petierit versus sororem per assisam mortis [033] vel e converso vel versus extraneam personam, inter eos non iacebit [034] assisa mortis cum frater forte docere possit contrarium. Et hoc [035] f.279] dico nisi cum soror existens in seisina excipiendo statim habeat [036] probationem ad manum, sicut instrumentum donationis vel aliam probationem. [037] Si autem versus extraneam personam, filia præfertur fratri [038] cum probatione tali. Si autem probationem non habuerit, cadit assisa