[001] nomine dominorum sive aliorum extiterint in seisina. Sed quærendum est [002] de eo qui seisinam iniustam habuerit per disseisinam vel intrusionem et ab [003] eo disseisitus fuerit qui ius non habet. Item si a non domino feoffatus fuerit [004] et ita ab eo qui ius non habet disseisitus: an ei competat querela et remedium [005] per assisam. Videtur prima facie quod non, cum disseisitor pro se [006] habeat contra assisam ut videtur sufficientem exceptionem, videlicet quod [007] disseisitus non habuit nisi teneram8 seisinam, vel quia habere non potuit [008] propter iniustum initium feodum neque liberum tenementum. Sed re vera [009] licet talis iniuste possidens nullam haberet actionem contra veros dominos, [010] habebit tamen querelam et remedium per assisam contra tales qui ius non [011] habent propter commodum possessoris, et ipsi contra tales nullam habebunt [012] exceptionem teneræ seisinæ vel liberi tenementi. Propter commodum [013] possessoris dico quia si tales qui ius non habent extra seisinam peterent, [014] numquam recuperarent versus possidentem quamvis iniuste, cum actionem [015] competentem non haberent, et ita remaneret suo loco possessio. <Et [016] cum neuter illorum ius habeat nec feodum nec liberum tenementum, [017] tamen pro primo possessore iudicandum erit propter seisinam primam,9 ex [018] f.165b] quo ille qui secundo eiecit nullum ius habuit eiciendi, et quia res [019] posset semper cum eo remanere per negligentiam veri domini et propter10 [020] commodum possidendi.> Cum igitur actionem non habeant et talem [021] quamvis iniuste possidentem disseisiverint, cum per iudicium recuperare [022] non possent, si talis petat11 per assisam, licet ei de iure non competat, [023] tamen in odium disseisinæ procedit, quia prædicti disseisitores nullam [024] contra ipsum habere poterunt exceptionem. Item competit remedium per [025] assisam et querela ei qui pro se titulum habuerit12 ad tempus, simul versus [026] omnes a quocumque feoffatus fuerit, domino vel non domino, et versus eum [027] qui ius non habet et eum qui ius habet: ut si quis a non domino, custode [028] vel firmario ad certum terminum tenuerit annorum, vel ab eo qui ingressum [029] habuerit per disseisinam vel intrusionem, si taliter feoffatus per [030] aliquod tempus in pace tenuerit, a vero domino eici non poterit sine brevi et [031] iudicio, dum tamen tale sit tempus quod sufficere possit pro titulo. A non [032] domino vero cum titulum ab eo habeat eici non potest, propter titulum et [033] feoffamentum et propter factum suum, licet tempus non interveniat, nec [034] etiam13 ab eo qui ius non habeat, licet non interveniat titulus neque tempus, [035] sed a vero domino eici poterit et impune, si tempus quod sufficiat pro [036] titulo non intervenerit. Item competit ei remedium et restitutio per assisam [037] qui omnino sine aliquo titulo in seisina fuerit per disseisinam vel [038] intrusionem sine iudicio disseisitus, dum tamen tempus habeat quod sufficiat [039] pro titulo, versus omnes sive ius habeant sive non, et ita iuvat possessionem [040] aliquando tempus sicut titulus. Item competit ei querela et