Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Previous   Volume 3, Page 268  Next    

Go to Volume:      Page:    




[001] teneat ad voluntatem domini regis, capiatur assisa statim et inquiratur per
[002] assisam de seisina antecessoris ipsius petentis: et si petens sit heres propinquior,
[003] ut tunc audita domini regis voluntate vel statim recuperet petens
[004] vel differatur iudicium pro voluntate domini regis. Ut de itinere Martini de
[005] Pateshilla in comitatu Cantiæ anno regis Henrici duodecimo, assisa mortis
[006] antecessoris, si Robertus de Wylingtona. Item cum warantus summonitus
[007] venerit ad warantizandum et contentio habeatur de warantia eo quod
[008] homagia et cartæ dedicuntur,5 et ita quod sine difficultate et dilatione non
[009] possit placitum de warantia terminari, quia6 dubium est utrum tenens
[010] possit per assisam retinere vel non, solet assisa capi ut scire possit7 cum
[011] quo remaneret seisina, ut secundum hoc procederetur in placito warantiæ
[012] vel non. Assisa mortis antecessoris, si Brianus. Item notandum quod
[013] propter incumbramentum8 tenentis alicuius non tenetur dominus feoffator
[014] warantizare si ad warantum vocetur, scilicet ubi antecessor eius qui petit
[015] per assisam mortis antecessoris9 fuit in seisina post donum factum ab eo
[016] qui vocatus est ad warantum, sicut videri poterit. Esto quod quis aliquem
[017] feoffaverit de decem10 alium feoffaverit ulterius qui
[018] inde obierit seisitus, herede suo infra ætatem existente. Si dominus capitalis
[019] ceperit illa decem in manum suam et heredem non cognoverit ad
[020] heredem, vel illa decem alicui ulterius dederit, et heres assisam super eum
[021] arramiaverit et talis warantum vocaverit suum feoffatorem, non audietur
[022] propter suum proprium incumbramentum. Et quis teneatur ad warantiam
[023] et quis non, infra dicetur plenius in tractatu de warantis in causa proprietatis.
[024] Item esto quod cum dominus proprietatis vel capitalis terram de
[025] qua assisa impetranda erit dederit ad firmam, videndum erit utrum debeat
[026] impetrari super firmarium vel super dominum capitalem. Et videtur prima
[027] facie super dominum capitalem, quia firmarius nihil habet nisi tantum
[028] usumfructum et proprietarius habet in dominico tenementum. Et ideo
[029] quia12 firmarius non possit tenementum deducere in iudicium, sed contra, si
[030] impetratum sit13 super proprietarium et ipse amittet14 per assisam, sic
[031] amittet fructuarius15 usumfructum sine regressu versus suum warantum,
[032] quod quidem esset iniquum. Re vera impetrari poterit16 super utrumque et
[033] non simul sed per se super proprietarium, cum protestatione tamen ante
[034] captionem assisæ quod fructuarius de termino suo habeat versus eum
[035] regressum. Item si impetretur super firmarium valebit impetratio, sicut
[036] videri poterit per exemplum. Item si capitalis dominus vendat alicuius
[037] custodiam alicuius terræ, si heres cum ætatem pervenerit portaverit assisam



Notes

5. deducuntur, V, MG.

6. et quia, OC, MG.

7. posset, OA, CE, Y.

8. incumberamentum, MSS. var.

9. Om., OA, CE.

10. decem acris, V; d. li. terræ, OC.

12. quod, OA, CE.

13. fuerit, OC, MG, CM, MC.

14. amittat, OC, CM, MC; --tit, MA, MG.

15. firmarius, OC, MA; ususfructuarius, MG.

16. debet, OC, MG, CM; potest, MC; om., MB.


Contact: specialc@law.harvard.edu
Page last reviewed April 2003.
© 2003 The President and Fellows of Harvard College