Harvard Law School Library
Bracton Online -- Latin
Previous   Volume 3, Page 219  Next    

Go to Volume:      Page:    



[001] donator præsentat, primus donatarius similiter et secundus similiter, sed
 [002] non ad omnes pertinet præsentatio. Quæritur igitur quis eorum alteri
 [003] debeat præferri. Et sciendum quod non primus donatarius quia numquam
 [004] præsentavit nec seisinam habuit, et quod non habuit ad alium transferre
 [005] non potuit. Igitur vacua est donatio quantum ad primum et secundum
 [006] donatarium. Remanet igitur de necessitate cum donatore qui54 semper
 [007] remansit in possessione præsentandi, ex quo donatarius illam ad alium
 [008] transtulit ante præsentationem et ante usum, et sic dici poterit de pluribus
 [009] f.243] in55 infinitum. Item esto quod secundus donatarius aliquo casu vellet
 [010] warantum vocare primum donatarium, non valeret vocatio cum secundus
 [011] donatarius in possessione non sit, nec potest quis alium defendere in
 [012] possessione nisi eum qui fuerit in possessione, cum warantizatio nihil
 [013] aliud sit quam possidentem defendere. Sed si de facto warantizaverit et
 [014] warantum ulterius vocaverit primum donatorem, nec ipse ei warantizare
 [015] tenetur, tum quia non possidet tum quia revocare non potest, nec rehabere
 [016] potest1 secundus donatarius quod numquam habuit nec habere potuit.
 [017] Sed esto quod primus donator secundo donatario confirmaverit donum
 [018] primi donatarii, adhuc non convalescit donum propter confirmationem
 [019] cum donum sit alienum et non ipsius confirmantis nec alicuius antecessoris
 [020] sui, et quia nullum nec inceptum nec perfectum. Et si uterque præsentaverit
 [021] tam confirmans quam ille cui confirmatur, confirmans per assisam
 [022] obtinebit. Item si ille secundus donatarius præsentaverit de facto, et cum
 [023] ita in seisina fuerit2 advocationem ad alium transtulerit qui similiter
 [024] præsentaverit, et ita fuerit in seisina præsentandi, et contingat ecclesiam
 [025] vacare, et primus donator præsentaverit et ultimus donatarius, si uterque
 [026] illorum assisam ultimæ præsentationis arramiaverit ultima seisina præferri
 [027] debet primæ, nec erit assisa postmodum capienda super assisam, sed
 [028] primus donator sibi perquirat si voluerit per breve de recto super ipsa
 [029] proprietate, et sibi imputare poterit propriam negligentiam super ipsa
 [030] possessione. De3 hac materia supra de donationibus. Item cum carta
 [031] proferatur ut prædictum est contra assisam, si omnino dedicatur4 oportet
 [032] quod probetur per testes in carta nominatos et per assisam captam in
 [033] modum iuratæ, nisi forte ille contra quem profertur infra ætatem extiterit
 [034] qui ad cartam respondere non poterit ante ætatem. Et ideo de necessitate
 [035] oportet differre5 assisam usque ad ætatem, sed de consilio curiæ
 [036] provideatur de pensione retinenda sicut prædictum est ad cautelam. Si
 [037] autem6 nulla carta proferatur7 contra minorem, tunc procedet8 assisa in

Notes

54. quia, OC, MG, CM.

55. usque in, V, MA, MB.

1. non potest, OC, MG, CM, MC.

2. fuerit et, OA, CE, MC.

3. et de, V, CM, MC.

4. deducatur, OA, CE.

5. deferre, V, MG.

6. Om., OC, MG, CM.

7. Om., V, MA, MB.

8. procedat, MSS. var.

Contact: specialc@law.harvard.edu
Page last reviewed April 2003.
© 2003 The President and Fellows of Harvard College