Bracton: Thorne Edition: Latin. Volume 3, Page 243

Harvard Law School Library

Bracton Online -- Latin

Volume 3, Page 243

Next

Go to Volume: Page:

[001] ecclesiæ advocationem B. nuper in curia nostra etcetera, recognovit et
[002] concessit eidem A. in maritagium cum tali filia sua ut pertinentem ad tale
[003] manerium quod idem B. dederat eidem A. priusquam idem B. clericum
[004] suum ad eandem ecclesiam præsentasset, et per²⁴ quam præsentationem
[005] idem episcopus clericum ipsius A. ad eandem ecclesiam differt admittere,
[006] ut idem A. dicit. Et habeas ibi summonitores etcetera. Teste etcetera.
[007] Episcopus vero cum summonitus fuerit aut²⁵ venit aut non venit, neque
[008] per se nec se excusat per nuntium neque per essoniatorem, quo casu²⁶
[009] procedatur ad defaltam et attachietur ut infra de attachiamentis. Et
[010] omnis solemnitas et ordo attachiamentorum²⁷ observetur, nec erit dilatio
[011] periculosa præsentato²⁸ nec præsentanti quamvis sumptuosa,²⁹ cum post
[012] iudicium in curia domini regis redditum non currit tempus sex mensium.
[013] Si autem episcopus se essoniaverit, bene iacet.

Cum episcopus comparuerit.

[015] CUM autem venerit, aut³¹ prætendit rationem sufficientem quare³² præsentatum
[016] non admisit, quo casu indemnis remanebit. Si autem minus sufficientem³³
[017] vel omnino nullam, in misericordia domini regis remanebit.
[018] Minus sufficientem, ut si dicat quod præsentatum non potuit admittere
[019] propter appellationem quam clericus illius qui amisit³⁴ interposuit. Et
[020] illa ideo³⁵ minus sufficiens est,³⁶ quia per litteras domini regis constare
[021] potuit³⁷ episcopo quod ille qui appellantem præsentavit nihil iuris habuit
[022] in præsentatione. Sufficere autem³⁸ videtur, ut si dicat episcopus quod
[023] non sit ei imputandum quod clericus non admisit sed ipsi præsentanti,
[024] quia primo præsentavit A. et postea mutata voluntate præsentavit B.
[025] contra quem idem A. appellavit et prosecutus est appellationem suam,
[026] et contra talem appellationem non potuit admittere prædictum B. secundo
[027] præsentatum. Item dicere poterit quod ecclesia non vacat, nec multo
[028] tempore vacavit ad præsentationem ipsius talis, quia si assisa inde capta
[029] fuit, capta³⁹ fuit⁴⁰ per defaltam vel in absentia veri patroni qui nihil
[030] dicere potuit contra assisam. Item concedere potuit quod vacavit et quod
[031] f.252] quidam præsentavit publice⁴¹ et quod facta fuit inquisitio post
[032] longum intervallum cum debita solemnitate, nec fuit aliquis qui se opponeret
[033] præsentationi præsentando nec¹ appellando² in ipsa præsentatione
[034] talis, nec in inquisitione nec in ipsa³ institutione. Et quo casu doceat

Notes

24. Om., MA, MB.

25. Om., V, MA, MB.

26. casu statim, OA, CE, MC.

27-30. Om., OC, MG, CM.

28-29. Om., MA, MB.

31. Om., OC, MG, CM.

32-33. Om., OC, MG, CM.

34. admisit, CM, OC (-serit); amiserit, MG.

35. non, OC, MG, CM.

36. Om., MA, MB.

37. non p., OC, MG.

38. autem non potest, OC; a. potuit, MG.

39-40. Om., OC, MG, CM, MA, Y.

41. ut supra, OC; supra, MG; scilicet, CM (om. præsentavit)

1-2. Om., OC, MG, CM.

3. Om., OA, CE.